Osteopatia eta haurrak

Osteopatiak ez du mugarik adinari dagokionez. Haurrentzat (baita haur jaioberrientzat ere) oso egokia da.

Jaiotzatik pubertarora barne- eta kanpo-eraginek efektu izugarria dute eta garai horretan organismoak aldaketa anatomiko, fisiologiko eta psikiko oso handiak jasaten ditu.

Jaiotzeko garaian jaioberriak garezurrean jasaten dituen kontrakzioak izugarri eragingo dute Oinarrizko Arnasketa-Mugimenduan (OAM) eta gorputzeko sistemen garapenerako (arnasketa-, digestio-, eta nerbio-sistemak).

Jaiotzatik bertatik jaioberriak “lesio osteopatikoak” izan ditzake. Jaiotzako hainbat egoerak (haurdunaldi mota, erditze zaila …) eta hainbat informaziok (kimikoak, emozionalak …) tentsioak eragiten dizkio jaioberriari, eta horrek jaioberriaren egoeran eta funtzioan eragiten du.

Jaioberriek osteopatia-tratamendua jaso dezakete ondoko sintomak arintzeko eta tratatzeko: edoskitzailearen kolikoa (bai bular-haurrak, bai biberoia hartzen duten haurrak), berrahoratzea (erregurgitazioa), garezurreko asimetriak, lo hartzeko arazoak, suminkortasuna, edoskitze-arazoak, malko-bidearen buxadura …

Haurrek osteopatia-tratamendua jaso dezakete ondoko sintomak arintzeko eta tratatzeko: era guztietako infekzioak (behin eta berriro agertzen diren otitisak, errinofaringitisak, bronkitisak), hortzen oklusioa, ebakuntzaren bateko errekuperazioa (erorketek eragindako lesioak, istripuak), garapen-arazoak dituzten haurrak …

Osteopatiak eskaintzen duena da prebentzio gisa lan egiteko aukera (batik bat haurren kasuan). Funtzio-asaldurak eta konpentsazio faltak egitura-nahasmendu eta min bihurtu baino lehen antzematen eta tratatzen dira.

Osteopatia prebentzio gisa aplikatzen da eta gerta litezkeen etorkizuneko gaixotasunak saihestu ditzake.

Horrez gain, egitura-lesioa baldin badago, osteopatiak sintomak arintzen lagundu dezake eta gorputzari aldarte egokiena bilatzen laguntzen dio.